hiç sorma

Köye etekli, ince çoraplı bir kız geldi dediler

Dolmuştan inince okulu sormuş

Göğsünü kabartıp öğretmenim buyurmuş

Öğretmen olamayacak kadar taze,

Öğretmen olamayacak kadar güzel gülümsüyormuş

Öyle dediler

Saçları üzerine güneş vuran buğday rengi,

çakmak çakmak çimen gözleri

ama çaksan tutuşmayacak kadar ıslak

ifadeli

kokusu dağ lalesi gibi... hiç söylemediler

Ben gittim de gördüm

Nerden gittim bilmem ki

Gidip de dönemeyeceğimi bilmem mi

Dedim garip bir çobanım yine de öğretir misin alfabeyi

Gülümsedi, böyle de güzel gülümsenmez ki

Böyle gülümserse nasıl öğretmen olacaktı ki

Nasıl olacaktı kaşlarının ortasında çizgi

Meğer öğretmen dediğinden korkmayacakmışsın

Bilemedik orasını hiç sorma...

Oturttu beni çocukların yanına koca adamım utandım ya

İlim irfanın yaşı yoktur dedi

veletler gülüyor ya

olsun varsın dedi

Az yapraklı bir defter al dedi

Yüz yaprak bile anlatmaya yetmezdi  

Ama işte bir ‘yüz’ yetti

Canıma da yetti ya orasını hiç sorma

Abcyi öğretti adınızı yazın dedi

İlk onun adını yazdım, bizim kınalı kuzunun adını da yazdım

Onu yazdım sonra tekrar tekrar,

bir de kalp çizmişim ki

Orasını hiç sorma...

Öğretmenden korkulmaz anladık da

Öğretmen dediğine aşık da olunmaz ki

Bilemedik hiç sorma

Kuzucuklar boşuna mı öksüz kaldı orda

İlkokulu bitirtti bana

Sonra gitti uzaklara

Tayini çıkmış büyükşehire

Yanıma bir abc kar kaldı

Bir de genzimde dağ lalesi kokusu

Yüreğim mi?

Orasını hiç sorma...